عاشـــــــــــــــــــــــــــــــــقانه

  قصه شب شد و دل بی طاقت مارا چه درد بی درمانی میفشرد

دل بی طاقت مرا امشب درد تنهایی با آغوشی باز پذیرفته انگار تنها شده انگار غریب شده غریب از باران

غریب از همسفر شاید هم غریب از شادی

امشب با اهی پر از حرف بی پایان دل سپردم به دریا تا برای همیشه دلم را دریایی کنم وقتی دریای

 مواج به چشم هایم خیره شد با نگاهش دیدگانم بارانی شد  می بینی ان دریا درد مرا با کوله بار

تنهایی فهمید ولی تو نفهمیدی تویی که در همه ثانیه های زندگیم تک ستاره عشقمی من بر ساحل

دریا قدم گذاشتم دریای تا پای قدومم به پیشوازم امد و مرا غرق در خود کرد اگر دلت میخواد

روزی چشم هایم را کنار دریا بارانی بینی دست هایم را بگیر و تا ابد با من بمان بمان نه برای چندین

ثانیه و لحظه بمان برای همیشه تا باورم شود ان اشکهایی که تقدیم دریا کردم به خاطر یاد تو بود و بس

جوانه زد پنداشتم یار سفرکرده ای در این راه پرپیچ و خم دارم روزها و شب ها بود

 در پی این یار سفر کرده میگشتم به یادش بودم

 در تمام ثانیه ها آن هنگام که درد بی درمانم را به عشقم گفتم با کلمات زیبایش عطوفتش را نثارم کرد

من از او چیزی نمی خواهم جز عشق که همیشه تقدیم نگاه های هم کنیم و تا ابد عاشق باقی بمانیم 

 من از او چیزی جر محبت نمی خواهم که در لحظات تلخ زندگی محبت را فراموش نکنیم من از او 

چیزی جز باهم بودن نمی خواهم تا در لحظات دلتنگی حس غربت چشمهایم را بارانی نکند من از او

 چیزی جز وفاداری نمیخواهم و بس

 امشب گویی رهسپار غم ها شدم

امشب گویی رهسپار دلتنگی شدم

نازنینم نمیدانم چرا امشب بغض تنهایی گلویم را میفشارد حس تنهایی آزارم میدهد همیشه دلم را با هزاران

هزار آرزو آرام میکنم امیدم را با نگاه تو اغاز کردم در تاریک ترین لحظات زندگی ام یاد تو همیشه در دلم

جاری است یادت مثل رودی است بی پایان در پهنای تپه ها که شرشرش غم های دلم را پاک میکند

امشب از دردهایم میگویم؛ میگویم تا بدانی آن هنگام که میگویم دلتنگت شدم ساده از کنار این کلمه عبور نکنی

دوست دارم وقتی میگویم  دوستت دارم عاشقانه در چشمانم بنگری و بگویی که دوستم داری

دیگر از روزها نه از ثانیه ها برایت بگویم روزها سخت و دیر میگذرد اما باور کن ثانیه ها در عشق ما

ناتوان شدند ثانیه های ما وقتی با هم به کوی درد و دل میرویم کم میشود بهتر بگویم زمان منتظر ما نیست

نمیدانم چرا به این باور رسیدم که تو تک ستاره عشق من هستی و خواهی بود شاید به این دلیل که تو را

بهترین معشوق خطاب میکنم اما دوست دارم کلام عاشقانه ام را با یک سوال تمام کنم نازنینم

من در دیار عشق در کنار شرشر آبهای روان با رویاهای شیرین منتظر آمدنت میمانم اگر سالهای سال هم

بگذرد باز هم منتظرت هستم میخواهم صادقانه بگویی تا ابد با من می مانی؟

تنها ستاره عشقم باز راهی سرزمین عشاق شدم تا دوباره برگی از دفتر عاشقی را با کلام عاشقانه بنگارم

امشب در دل شب با صدای تنها ترین عاشق فریاد میزنم معشوق من با تمام خوبی ها با تمام گل های سرخ

عاشقی با تمام واژه های زیبا میگویم دوستت دارم بی پایان دیوانه اتم تا همیشه

امشب حس کردم جای خالی تو آنقدر عذابم داد که یک دل سیر اشک از دیدگانم بارید نا امید شده بودم درمانده

بودم چگونه بگویم عاشق تنها بودم و آرزو میکردم کاش کنارم بودی خواستم با حافظ همسفر شوم  با عشق و

 یاد تو تفعلی به حافظ زدم

غزل زیبای من چنین شد:

یا رب آن اهوی مشکین به ختن بازرسان

وآن سهی سر و خرامان به چمن بازرسان

دل ازره ی ما را به نسیمی بنواز

یعنی آن جان ز تن رفته به تن بازرسان

ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند

یار مهروی مرا نیز به من بازرسان

دیده ها در طلب لعل یمانی خون شد

یا رب آن کوکب رخشان به یمن بازرسان

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات

بشنو ای پیک خبر گیر و سخن بازرسان

معشوقم اینها را گفتم نوشتم و خواندم

من تا انتها تا پای مرگ تا پایان زندگی با تو همسفرم

از درد هایم نه از دیوانگی هایم می گویم از ساعتها و لحظاتی می گویم که عاشقانه در رویاهایم با تو در خلوت درد و دل کردم

 آرام نه آرام تر شدم

حس عشق نه جنون داشتم

گفتم عاشق نه دیوانه ام

گفتم غم نه درمانده و بیچاره ام

گفتم حسرت نه چون عاشق شیدایی ام

اینها را عاشقانه در گوشت زمزمه کردم لبخندی زدی و با مهربانی واژه دوستت دارم را نثارم کردی

امده ام فریاد بزنم در خلوت خویش تو تنهاترین تنهای قلبمی امده ام فریاد بزنم در خلوت خویش در کنار دریا در کنار رود در تمام

ارزو های محال در تمام روزهای بعد و گذشته و اینده فقط به وصال تو کامیابم به عشق تو امیدوارم به روزهای خلوت آینده دل

بسته ام به این دنیا نه به دنیای عاشقانه ی مان  

تک پناه ستاره هایم تک امید زندگی ام تک دنیای من امشب از دلم برایت می نویسم ازتمام دلتنگی هایم از تمام

روزهای دل انگیز آینده

امشب از عمق وجودم می نویسم   از تمام اشعار عاشقانه در دل پاییز، فصل بهترین ها می نویسم

معشوق بهترینم نمیگویم گلی چون شاید روزی پر پر شوی نمیگویم ماهی شاید روزی پشت ابرها پنهان شوی

و نتوانم طاقت بیاورم نمیگویم ستاره ای چون اگر ستاره باشی تنها در دل شب تو راخواهم دید اما میخواهم

بگویم

آنقدر در دل کوچکم جا شدی که واژه دوستت دارم برایت کم است ولی این را بدان

عزیزم

عشق من در کلمات نمیگنجد نمیدانم با کدام کلمه جمله ای بسازم که ذره ای از مهربانی ات را داشته باشد

دیدی؟ جملات هم در وصف عشق ناتوانند اما باز بان بی زبانی به دور از تمام غم ها عاشقانه و مثل همیشه

     صادقانه ؛ دوستت دارم از کودکی این تنها کلمه ای است که یاد گرفتم تا به معشوقم بگویم

کلام عاشقانه ام را پذیرا باش

دیشب که داشتم فکرامو  می کردم دیدم با تو تلف شده جوونی

یه جا یه جمله قشنگی دیدم

عاشق و باید از خودت برونی

دوست داشتم وقتی نگاه عاشقانه ام تو چشات برق می زد بهم میگفتی که دوست دارم

یه وقتایی ازت خواستم سکوت کنی چون فکر می کردم میگی دوست دارم ولی حالا هزار هزار ساله که از اون روزا می گذره

آرزو نمیکنم بازم اون روزا بیان چون تو رفتی پی زندگی خودت منم پی زندگی خودم اسم این عشق و شکست عشقی

نمیذارم بلکه میذارم تجربه تا برای گام های بعدی زندگی آماده تر باشم

 داشتم  من عاشقت بودم ولی تو اداعای عشق می کردی عشقی که تنها هوس بودم و بس  من عاشق غروب بودم چون

 معشوق تو بودم           

دیگر صدای دل انگیز کوچه های عشق را  از زبان من نخواهی شنید دیگر به یاد تو نمی مانم

من از کویر خشک بیابان مینویسم که عاشق تنهاست من از صدای دلهایتان مینویسم که به یاد معشوقتان می تپد

 من از  انتظار مینویسم که برای من بیرنگ تر شده من از دریا مینویسم که دلم را بارانی کرد من از باد

مینویسم که کلبه عاشقانه ام را نابود کرد من از خاک می نویسم که با تمام وجود لحظه مرگ مرا در آغوش

میگیرد من از درد مینویسم که همیشه همدمم بود از عشق نمینویسم چون تنها دروغ زندگیم بود

عشق را دوست داشتم اما تو نابودش کردی

چرا هر که را دوست می داریم دلمان را میشکند چرا به هر که وفا می کنیم بی وفایی میبینیم

چرا هر که عاشقمان میشود لجبازی میکنیم

چرا همیشه در زندگی معنی حقیقی عشق را نمیفهمیم

چرا ادعای عاشقی می کنیم

چرا به خاطر هم زندگی نمی کنیم

و هزار چرای بیحواب

جواب این چرا ها را از تو میخواهم از تو که بی خبر رفتی و میخواهم بیخبر بیایی

میدانم سفر را بیشتر از من دوست داری امان بدان قلب عاشق تکیه گاه عشق است

تو تک آواز قلب منی

در امتداد شب

در  تمام سختی ها

با اوازی عاشقانه

پر از ترانه

برایتان می گویم

دلتنگ دلتنگم

مانده ام تنها با غم تو

                                          ×   فرشته ی آرزو های من×

روزگاری بود که عشق را تنها یک کلمه میدانستم بچه بودم پی به معنایش نمیبردم  بزرگتر که شدم کمی با

معنایش آشنا شدم گفتم هر که عاشق شود نمی تواند زندگی کند .حسی به من می گفت چه کسانی عاشقند اما

نمی توانم ان حس را توصیف کنم کمی که بزرگتر شدم عاشق غروب بودم بعد عاشق باران شدم و بعد یک

 نویسنده که تمام داستانهایش عاشقانه بود نویسنده ای که سعی می کرد عاشقان را به هم برساند شکست عشقی

در داستانهایش معنا نداشت انتظار هم جای کم رنگی داشت

روزها از پی هم می گذشتند و من بیشتر با زندگی و عشق آشنا می شدم

دستهایم جلوی باران برق می زد. باران و من تنها بودیم اما نمیدانم چرا حس دلتنگی آزرام می داد از آن هنگام

بود که معنی واژه عشق را عمیق تر درک کردم  آنجا بود که یاد جفت ارزو هایم افتادم و نامش را در قلبم

حکاکی کردم

نمی دانم چرا ولی از عمق وجودم ترانه عشق را درک کرده بودم عشق خود را بالاتر از لیلی و مجنون می

 دانستم یک بار هم این جمله را به عشقم گفتم ولی گفت دوستت دارم اما نه به آن اندازه

نمیدانم شاید عشق من قدرت درک شاهنامه را نداشت اما من مرده ی داستانهای عاشقانه بودم روز به روز که

می گذشت علاقه ام به جفت ارزو هایم بیشتر می شد اما یک روز جفت ارزو هایم دلم را شکست و رفت از

آن به بعد من ماندم و کوله بار غم تمام زندگی ام شده بود حسرت و اندوه .آرزو می کردم دیگر هیچ وقت

عاشق نشوم ارزو می کردم  هیچ کس عاشق من نشود .نمی دانم چه شد که دیری نگذشت به کس دیگری علاقه

 مند شدم از سخنانش پی بردم اودر کوی غریبان نیست محبتی که خالصانه نثارم می کرد ستودنی بود البته من

 هم خالصانه دوستش داشتم می خواهم همین جا برای همه عاشقان بگویم که عشق را با هوس اشتباه نگیرید

اگر عاشقید یا ادعای عاشقی می کنید معشوق واقعیتان را در چارچوب حقیقت قرار دهید و امتهانش کنید بدانید

 برای ساختن سقف آرزوهایتان هیچ وقت دیر نیست سقف آرزو هایمان نیازمند همدم است بیایید این همدم

عاشقانه ما درک کند و ما را به زندگی امیدوار کند. ما را راهی حسرت نکند .با ماتا پای مرگ برود

دوست دارم تمام زندگی ام را نثار همین فرشته ی  آرزو یم کنم چون عشق را عاشقانه در گوشم زمزمه کرد

فرشته آرزو ی من ،من دوباره زندگی کردن را از تو اموختم عاشقانه و صادقانه می گویم دوستت دارم

عاشق صدایت بودم عاشق تنها کلامت بودم

ولی افسوس نگذاشتی تمام رویا هایم به حقیقتی عمیق تبدیل شود

حقیقتی که می خواستم باورش کنی خالصانه و با تمام و جودت

خالصانه صدایش کنی

بگذار برای اخرین بار نگاهم را از نگاهت پنهان کنم

می خواهم مثل تو راهی شوم

به جای دیگر

می خواهم بروم تا بدانی عشق تکرار لحظه ها نیست

می خواهم بروم

نگذار بغضهای گره خورده ام در این شهر تنهایی ها آشکار شود

بگذار بروم

بروم به شهری غریب

به شهری که نشانی از عشق نباشد. به شهری که محبت معنایی نداشته باشد بگذار

بروم

 به شهر بی خیالی ها بگذار بروم به شهر تنهاترین ها .نگو نمیتوانی فراموشم کنی

بگذار

بروم، بروم تا برای همیشه جاده انتظار من و تو به پایان برسد

حرفی در عشق تو نبود تو عاشق بودی و خالصانه محبتت را نثارم می کردی نمی خواهم

نامش را تقدیر بگذارم ولی تقدیر هم روی دیگر سرنوشت  است

عزیزم سرنوشت را نمی توان از سَــر  نوشت

باران را به خاطر چشمانت دوست دارم بخاطر تمام خاطره های زیبایت دوست دارم

بخاطر گریه ها و خنده های هر شب –بخاطر امیدی که به من دادی –به خاطر دلهای خسته مسافر-

بخاطرتنها حقیقت زندگی-بخاطر تنها امید-بخاطر تنها دوست

                                                         دوســــــــــــــــــــــــــــــــــــــت می دارم

بـــــاران ببار

با تو خواهم ماند

با تو چون تو تک ستاره آرزو هایمی

می خواهم فریاد را در لحظه تنهایی ام بشنوی

فریاد ی از سکوت

می خواهد بگوید

اما نمی تواند

چشمان تو اجازه نمیدهد چون لحظه دیدار اشک حسرت بر گونه هر دویمان جاری می شود